Wczorajszy dzień na COP 19 zakończył się otwarciem tzw. high level segment. W swoim powitaniu premier Donald Tusk tłumaczył, że Polska jest nadal krajem rozwijającym się, oraz promował gaz łupkowy. Potem było już bardziej na temat.

Program artystyczny

Pan rysuje na piasku.

Donald Tusk - Premier Polski

Premier wita gości.

To, co wszyscy ludzie powinni trzymać w sercu, to troska o naszą wspólną ojczyznę, o naszą planetę. "I care" to nasze wspólne przykazanie, to nie nasze przekonania, to obowiązek każdej osoby, członka wspólnoty ludzkiej. Cieszę się, że mogę was witać tu w Warszawie. To wielka satysfakcja, że nasz kraj został wskazany do wielkiego zaszczytu, jakim jest organizacja po raz drugi COP. Po raz pierwszy otwierałem COP w Poznaniu. Wtedy byliśmy pełni nadziei, że cały świat wróci na drogę zrównoważonego rozwoju gospodarczego. Wszyscy, którzy wierzą w to, że naszą planetę da się ocalić, są przygotowani i dają środki. Tutaj jesteśmy mądrzejsi o te 5 lat i wiemy jak długa droga przed nami.

Wy, uczestnicy, wiecie najlepiej, że uzgodnienie wspólnych komunikatów i możliwości jest zadaniem trudniejszym niż 5 lat temu. Na kolejną porażkę nas nie stać. Wiemy po Kopenhadze, że kluczowy dla osiągnięcia celu, naszego planu jest trzeźwy sąd. Kryzys, jaki świat przechodzi, największy od lat 20 XX wieku, kryzys zadał nam wiele ciosów, także społecznych, różnie go odczuwamy w różnych miejscach świata, ale nam to nie ułatwia. To bierzemy pod uwagę. Światem wstrząsnęły dwa wydarzenia: tragedia w Fukushimie (znak zapytania nad rozwojem, a nawet przyszłością EJ), z drugiej strony rewolucja łupkowa, która pozwoliła na wydobycie nowych rodzajów energii, a w Stanach Zjednoczonych ograniczyła emisję gazów cieplarnianych.

Badania IPCC. Zmiany klimatyczne są faktem i nie można tego więcej kwestionować. Musimy, nie możemy, ale musimy wypracować mechanizmy współpracy, które obejmą wszystkie państwa świata.

W moim kraju w tym czasie wiele się zmieniło. Mamy imponujący wzrost gospodarczy, zarówno w ostatnich 20 latach jak i w latach kryzysu. Mamy trudny kontekst energetyczny nasza gospodarka jest oparta na węglu. Wiemy, że gospodarczy wzrost może przebiegać wspólnie z obniżeniem emisji. Emisja 30% wzrost 200%. Musimy poszukiwać takich mechanizmów. Nam udało się to osiągnąć głównie dzięki zwiększeniu efektywności energetycznej. Opłaty za korzystanie środowiska i duże kary za niewykorzystywanie norm środowiskowych stymulują wzrost gospodarczy.

Dziś zaczynacie ostatni etap negocjacji, nasi eksperci pracowali nad zbliżeniem stanowisk. Dziękuję negocjatorom, wiem, że będzie on nam potrzebny w następnych godzinach. To nie zdejmuje odpowiedzialności z głów państw, bez nich się nie uda do Limy. Apeluję o zwiększony wysiłek.

Równocześnie ludzie marzą o tym, by żyć lepiej. Ludzie zainwestują swoje wysiłki w ochronę środowiska, jeżeli nie będą uważać tego za sprzeczne z podnoszeniem własnego poziomu życia. Potrzebna jest synergia. Będziemy rozwijać te gałęzie, które są w stanie pogodzić je. Nie przekreślajmy odnawialnych źródeł energii, bo większa efektywność spowoduje że będą bardziej przyjazne niż w tej chwili. Nie może to być sprzeczne z pragnieniem wyższego poziomu życia. Ludziom energetyka odnawialna nie może kojarzyć się z wyższymi kosztami. Dbające o przyszłość wydobycie gazu łupkowego może być przyszłością klimatu i środowiska. W Polsce opracowaliśmy strategię adaptacji, oferujemy podzielenie się tymi doświadczeniami. W tej chwili na pomoc rozwojową przeznaczamy 400 milionów dolarów rocznie, co jak na kraj rozwijający się jest bardzo dużą sumą. Jako prezydencja nie narzucaliśmy i nie będziemy narzucali nikomu naszych własnych wizji. Będziemy szukać powszechnego porozumienia, realistycznie pozwalającego stawić czoła nowych wyzwaniom

Każdy piłkarz konkuruje z kolegami o swoją reputację, o miejsce w drużynie. My w Polsce mamy dobrych piłkarzy, a niekoniecznie dobrą drużynę. Piłkarze muszą ze sobą negocjować. Musi być znaleziona równowaga pomiędzy konkurencją a współpracą. Negocjujecie, bo macie różne interesy, ale dociera do nas wszystkich świadomość że jesteśmy jedną drużyną. Życzę wam powodzenia w tej najważniejszej dla ludzkości misji której się podjęliście.

Ban Ki-moon - Sekretarz Generalny ONZ

Mam zaszczyt, że z wami tutaj jestem, to drugi raz dla mnie. Dziękuję Polakom za gościnność i zaangażowanie. To nowe wyzwanie.

Przekazuje kondolencję ofiarom tajfunu Hejan na Filipinach. Nauka mówi jasno: ludzka działalność jest główną przyczyną zmiany klimatycznych. Jeżeli nie podejmiemy działań, to Antarktyda będzie krainą bez lodu.

Musimy przeciwstawić się wiedzą i zdecydowaniem zmianie klimatu. Nowe programy rozwoju rolnictwa i leśnictwa dają nowe szanse ludziom dotkniętym zmianami klimatycznymi. Wiemy, że możliwe jest zamknięcie luki emisyjnej, należy jednak zacząć działać już teraz. Drodzy delegaci, macie szanse wypracować porozumienie 2015.

1. Te państwa, które tak nie zrobiły, mają ratyfikować Kioto.

2. Ustalić długoterminowe finansowanie funduszu klimatycznego. Potrzeba wspólnego finansowego zaangażowania.

3. Stworzyć agendę działań przeciwdziałania zmianom klimatycznym. Na razie za mało.

4. Więcej postępów w kierunku ostatecznego kształtu porozumienia.

Wzywam wszystkich do uczestnictwa, młodych i starych do działania. Potrzeba przywództwa politycznego nie tylko na poziomie globalnym ale i lokalnym, nawet we wspólnotach sąsiedzkich. Aby zabezpieczyć ziemię dla naszych dzieci.

John Ashe - Przewodniczący 68. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ

Podziękowania, zwłaszcza naszym gospodarzom za ich gościnność. Rozmawiałem z wieloma z was, powtarzając to samo. Jesteśmy rodziną, część z nas cierpiała bardzo. Jest jedno co nas łączy, i to jest zaangażowanie w poprawę życia naszych ludzi. Jeżeli się z tym zgadzacie to przyznacie że mamy wspólny cel dla nas i dla ludzi przyszłych pokoleń.

1. Musimy osiągnąć porozumienie w 2015.

2. Ono musi być zrozumiałe i nas wszystkich dotyczyć - wszystkie zastrzeżenia mają być wnoszone w Warszawie.

Zmiany klimatyczne mają ważne znaczenie i będzie się to zwiększać. Potrzeba nowej ramy pojęć do katastrof i szkód tym wywołanych. Musimy być realistami, nie możemy ignorować tego, że zmiana klimatu dotyczy nas wszystkich. Wchodzimy w etap superburz i tajfunów. Jaki jest sens skupiania się na służbie zdrowia, zapewnianiu pracy i godnego życia, jeżeli jeden sztorm potrafi to wszystko zmieść i obrócić w pył?

Wszyscy w tym pokoju, rodzina ONZ, musimy osiągnąć porozumienie w 2015 r. Kropka. Chrońmy nasze wspólne dobro. Mamy tylko półtora roku, zegar tyka.

Emisje, jak słyszeliśmy od IPCC będą szczytowe w 2015. Musicie zoperacjonalizować fundusz klimatyczny. Wszystko, co stworzycie razem będzie zorientowane na nowy mechanizm, który musi być dostępny dla wszystkich. Czas na prawdziwy postęp, transfer technologii, capacity building. Udaje nam się to po części ale to nie wystarcza. W każdym z naszych krajów jest wiedza jak ograniczyć lokalne emisje. Mamy dobre rozwiązania należy je tylko szybko implementować. Im dalej idziemy przy tym stole tym większą mamy szansę na zieloną rewolucję.

Wiele osób ciężko pracuje chroniąc klimat, ale patrzy na te negocjacje i oczekuje od nas, co zmienimy. Dlaczego od 20 lat nie udało się zatrzymać tych zmian? Musimy sobie powiedzieć - tak, będziemy działać, nie kiedyś, nie za 20 lat, teraz.

Jak zbliżamy się do 2015 presja, aby wypracować porozumienie wzrasta. Nie róbcie tego dla siebie, róbcie to dla dzieci, zarówno dla tych które już się narodziły jak i tych co nadejdą

Cristina Figueres - Sekretarz Generalny Ramowej Konwencji ONZ ws. Zmian Klimatycznych

Szanowni delegaci, witam na COP19. Dziękujemy Polakom za goszczenie nas. COP19 odbywa się w kontekście wielkiego krzyku nauki i krzyku wszystkich państw, które tak jak Filipiny, boleśnie doświadczają zmian klimatycznych. Musimy pokazać porozumienie delegatów, NGO, biznesu. Ale musimy też wypracować konkretne porozumienie, wstęp do pracy w Limie i Paryżu. Warszawa, drodzy delegaci, potrzebuje waszego zaangażowania

Finanse są kamieniem węgielnym mechanizmu na którym ma się opierać nowe porozumienie. Musimy się skupić na tym co jest realizowane i potrzebne. Wiem że możecie, wiem że mogę, więc po prostu to zróbmy.

Zakończenie oficjalnego otwarcia.

Głos zabrali przedstawiciele państw.

Jakaya Mrisho Kikwete - Prezydent Tanzanii

(w imieniu państw afrykańskich)

Wyrażamy współczucie Filipinom. To wymaga zasadniczych środków do walki ze zmianą klimatu. Afryka cierpi najbardziej pomimo, że ma najmniejszy carbon footprint, 1 tonę rocznie i do 2040 nie przekroczymy 2 ton. Nie chcemy być na końcu. Mamy ograniczone zasoby i umiejętności, i technologie. Umożliwienie zrównoważonego rozwoju, zdobycie finansów na fundusz klimatyczny. Adaptacja będzie kosztować 45 mld w 2020 i 70 mld w 2040. Niewiele zrobiono dla adaptacji i mitygacji, a to co zostało zrobione dotyczy krajów rozwiniętych. Potrzebujemy nowej konwencji, która będzie wspólną odpowiedzialnością. Wszyscy cierpimy, należy działać aby ruszyć politykę, technologia jest i zasoby też. Trzeba ruszyć politykę, aby ograniczyć gazy cieplarniane. Pozostawiliśmy setki hektarów lasów jako rezerwę węglową. Panie prezydencie, my w Afryce wiemy że wiele wysiłków zostało podjętych na poziome globalnym, wiele jest zrobione, wiele zostało osiągnięcie. Mimo wszystko wiele musi być jeszcze zrobione, abyśmy mogli walczyć o planetę którą nazywamy domem. Rozmowy w Limie, podpisanie w Paryżu. Afryka oczekuje, że wrócimy do domu z konsensusem w:

- loss and damage (instytucje),

- instytucje dotyczące lasów, finanse dla REDD+,

- mechanizmy raportujące i nadzorujące emisję w krajach rozwiniętych,

- green climate fund musi być adekwatnie wypełniony finansami,

- musimy ustalić jak 100 miliardów dolarów z Kopenhagi będzie rozdysponowane,

- dostęp do technologii, sieć zajmująca się dystrybucją, ograniczenie praw autorskich,

- musimy się zgadzać w tym wszystkim, aby w Peru pracować nad formą uzgodnień paryskich.

Mamy nadzieję że Warszawa będzie krokiem w kierunku implementacji Daharu. Afryka oczekuje konstruktywnego zaangażowania i konstruktywnych konkluzji.

Donald Tusk, Ban Ki Moon i inni opuszczają salę, dziękujemy.

Jiko Fatafehi Luveni - Minister Polityki Społecznej Fiji

Australia i Kanada nie chcą iść naprzód, w prywatnym spotkaniu radykalnie to pokazali. Implementacja porozumień z Bali. Pomimo największych wysiłków naszych delegacji nie udało nam się znaleźć przywództwa. Brakuje przywództwa. Głęboka wymiana doświadczeń ma być drogą naprzód. Pomimo tygodnia negocjacji wciąż nie ma konkretów, jak uzyskać i wykorzystać 100 miliardów. Przejrzystości finansów, która jest niezbędna jeżeli Warszawa ma być sukcesem. Potrzeba znaczących działań. Nasza grupa pracuje ciężko abyśmy zdali sobie sprawę, że adaptacja jest priorytetem. To źle, że rynki pozostają w centrum zainteresowań innych krajów. Wzywamy do implementacji postanowień z Darfuru. Nakłaniamy wszystkie partie do protokołu z Kioto. Aby przejrzeć i zwiększyć rezultat protokołu z Kioto. Na zasadach równości i wspólnej odpowiedzialności. Tylko dzięki zaangażowaniu w okresie przed 2020 możemy osiągnąć nasze postulaty. Nie możemy przerzucać odpowiedzialności między krajami rozwijającymi się i rozwiniętymi. Pracujemy w tym samym celu. To kluczowe że musimy uwspólnić nasze wysiłki.

Panie Prezydencie, żyje pan w zimnym kraju, ale gościnność waszych ludzi i zaangażowanie Polaków ociepla te negocjacje.

Connie Hedegaard - Komisarz ds. Klimatu UE

Wolne tempo tych negocjacji może być dobre. Widzimy, że klimat przesuwa się do centrum debaty politycznej. To przestaje być obiekt zmartwień ministrów środowiska. To największe EKONOMICZNE wyzwanie tego stulecia. Albo niszczące wysiłki albo zniszczona planeta. Musimy zmienić paradygmat tak jak to zmieniają negocjacje. Potrzeba zaangażowania i poświęcenia. To nas musi kierować w drodze do Paryża. 2015 to 4 lata po Darfurze! Żadne państwo nie może wymawiać się tym, że nie miało czasu na przemyślenie negocjacji. Propozycje muszą być jasne, przygotowane i co najważniejsze, ambitne. Możemy to komentować jak chcemy, ale musimy wypracować proces. Warszawa musi skłonić nas do zwiększenia naszych ambicji i powszechnego zaakceptowania porozumień 2015. Nigdzie w polityce podejście ekonomiczne, o konieczności zwiększania wysiłków w przypadku nieosiągania celów nie był o bardziej potrzebne.

Valentinas Mazuronis - Minister Środowiska Litwy

Płacimy miliardy, podejmujemy konkretne kroki aby robić więcej. Warszawa ma być konkretnym sygnałem w kierunku podjęcia naszych ustaleń. UE potrzebuje aby świat przyłączył się do wysiłku i wdrażania polityki klimatycznej. UE jest gotowe kroczyć wspólnie z innymi państwami. Musimy uczynić naszą konferencję naszą ciężką pracą znakiem solidarności z Filipinami.

Durga Prasad Bhattarai - reprezentant Nepalu w ONZ

Nepal ma zaszczyt przemawiać w imieniu 49 najmniej rozwiniętych państw. Utożsamiam się ze zdaniem Fiji. Nawet podczas spotkań w tym miesiącu świat doświadczył tajfunu Hayan. 51% śmierci związanych ze zmianami klimatycznymi było w najmniej rozwiniętych krajach. Ta liczba wzrośnie do 68%. Płacimy życiem za zmiany klimatyczne. Powstaliśmy i podejmujemy liczne wysiłki. Wzywamy kraje do wymazania swoich dotychczasowych dróg rozwoju i wkroczenia na nowe, przede wszystkim:

1. Finanse. Przewidywalne wytyczne 60 mld USD do adaptacji

2. 2015 uzgodnienie. Trzeba negocjować.

3. Mitigation ambition.

To niesłychanie ważne abyśmy wspólnie z krajami rozwiniętymi wypracowali wspólne ramy działanie. Nie ma jutra jeżeli nie zadziałamy dzisiaj. Nie może być jutra bez zamknięcia luki emisyjnej.

Juan Jose Guerra Abud - Minister Środowiska Meksyku

Koledzy, mam zaszczyt mówić w imieniu Szwajcarii, Luksemburga, Korei i Meksyku (Environmental Integrity Group). Klimatyczna zmiana nas uderza. Musimy wykorzystać szansę działania, tak aby stworzyć porozumienie w 2015.

1. przygotowania, aby stwierdzić stopień adaptation i mitigation

2. klarowne zasady

3. uzgodnienia mające motywować akcje adaptacji i mitygacji.

Mój własny kraj został uderzony przez huragan i sztorm klimatyczny. Nie ma wątpliwości, globalne ocieplenie jest faktem. Meksyk odpowiada za 1% gazów cieplarnianych ale jesteśmy atakowani ze wszystkich stron przez huragany. Mimo wszystko podejmujemy stabilne wysiłki. Jednocześnie budowanie dostatniego Meksyku i ograniczanie zużycia. W Meksyku, zwiększamy wydajność energetyczną i ograniczamy zużycie paliw kopalnych. Potrzebujemy globalnych wysiłków. Nie musimy czekać do 2015, aby wprowadzać uzgodnienia, nie musimy czekać do 2020 aby działać! Supertajfuny nie będą czekać! Niektóre kraje blokują negocjacje. Bóg zawsze wybacza, człowiek czasami, natura nigdy.

Tim Groser - Minister Zmian Klimatycznych Nowej Zelandii

(grupa parasolowa)

Mamy nadzieję że uzyskamy porozumienie które wszyscy potwierdzą. Finanse są ważne i staramy się zapewnić że finanse popłyną. Ważne aby porozumienie było efektywne.

Massoumeh Ebtekar - Wiceprezydent Iranu

Chcę wyrazić zdecydowaną wdzięczność za tą konferencję. Iran chce wielopoziomowego porozumienia. Zmiana klimatu i globalne ocieplenie wymaga działań. Istotą jest przejście od działań chciwych nastawionych na zysk do działań humanistycznych, nastawionych na dobro człowieka. Rezultat negocjacji ma być wielopoziomowy, nie można ich ograniczać tylko do mitygacji. Mój region doświadczył licznych klęsk, takich jak susze i burze piaskowe, pomimo tego podejmujemy liczne wysiłki, ale sankcje międzynarodowe ograniczały nasze możliwości mitygacyjne i wysiłki klimatyczne. Duże znaczenie musi mieć adaptacja. Postulujemy ustanowienie międzynarodowego systemu wczesnego ostrzegania, aby ułatwić krajom w regionie adaptację. Pamiętam o zasadach równości i różnorodności odpowiedzialności. Zróżnicowane źródła energii przyjaznej środowisko (produkcja i konsumpcja), Iran podjął liczne kroki. Kraje rozwinięte powinny wypełnić swoje historyczne zobowiązania, Iran wzywa partie do wsparcia tego w praktyce. Chcemy zielonego funduszu klimatycznego, adaptation i mitigation muszą się wpasowywać w fundusze lokalne a nie je zastępować. Iran wspiera otwarcie szeroko okna zielonym technologiom.

Zamknięcie obrad.

Zobacz także

Pełne teksty oświadczeń:

unfccc.int/meetings/warsaw_nov_2013/statements/items/7948.php