Ścieżka nie może zmuszać rowerzysty do nadkładania drogi. Niewskazane są np. zmiany strony ulicy, po której biegnie ścieżka; niedopuszczalne jest prowadzenie ścieżki dookoła skrzyżowania przez trzy fazy sygnalizacji świetlnej.

Droga dla rowerów powinna być krótsza od drogi dla samochodów.

Wydłużenie (stosunek długości trasy do odległości w linii prostej) nie może przekroczyć 1,2. Należy udostępniać dla rowerzystów skróty niedostępne dla samochodów (kładki, drogi pod prąd, ślepe zakończenia ulic). Wiele z ograniczeń (zakazów skrętu, wjazdu) nie powinno dotyczyć rowerów.

DOBRZE: przejazd na wprost pomiędzy osiedlami położonymi po obu stronach ulicy jest dostępny jedynie dla rowerów, podobnie jak wszelkie lewoskręty na skrzyżowaniu (Ratyzbona, Niemcy).

DOBRZE: kontrapas dla ruchu rowerów pod prąd jednokierunkowej ulicy (Graz, Austria).

DOBRZE: rozwiązanie modelowe - kontrapas dla ruchu rowerów z wyspą separującą pod prąd jednokierunkowej ulicy Kopernika (Kraków).

DOBRZE: niedostępny dla samochodów przejazd pod wiaduktem to atrakcyjny skrót dla rowerów (Groningen, Holandia).